İrtifa Artarken Basıncın Düşüşü: Edebiyatın Yüksek Dağlarındaki Metaforik Yolculuk Edebiyat, bazen bir dağa tırmanmak gibidir: her kelime, her cümle bir adım, her paragraf bir dönemeçtir. Yüksek dağlara doğru çıktıkça, anlatının havası, derinliği, yoğunluğu değişir. Ancak tıpkı dağcılıkla olduğu gibi, bu yolculuk bir noktada oksijenin azalmasıyla yüzleşiriz. Kelimelerin gücü, anlatıların dönüştürücü etkisi gibi kavramlar da, kendi yüksek irtifasında azalan bir oksijen gibi, daha yoğun, daha derin, daha anlamlı hale gelir. Şimdi, tıpkı yüksek irtifada basıncın nasıl düştüğünü anlamaya çalışırken, kelimelerin de aynı şekilde dönüştürücü bir basınca tabi tutulduğunu düşünelim. Edebiyat, bir tür atmosfer yaratır, bu atmosfer de tıpkı dağcıların soludukları hava…
6 Yorum